Happy (?) New Year

It doesn’t look like 2009/1430 is going to be any different from 2008/1429. In fact things seem to get worse by the day and I have lost my festive mood as a result. I still would like to wish everyone a very healthy and successful new year.

If there is one wish I would like to make in addition it is that tyranny, violence, greed and hatred stop. And to all those who still live in the grip of war or dictatorship, may your plight soon be history...

I find Anouar Brahem's music really appeasing and thus particularly apt at these difficult times. Listen to this:

Gaza's tragedy

In my lifetime I have met many Palestinians but befriended exactly three people who were born and raised in Gaza. None of them led a normal life; they grew up in an area where gaining access to education, medical care, leisure, and all the things we take for granted was a daily struggle. When they were offered places in universities abroad none of them was able to get out of Gaza in a straightforward manner; it took them weeks to make it out and they had to do so using all kinds of tricks. They communicate with their families exactly like you would communicate with a relative in prison. Going home for holidays like everyone else does is unthinkable because they don’t know if they would be able to exit again. One of them was not able to see his mother before she died.

Gaza is the other word for tragedy. The injustice that has been going on there for decades is beyond belief. People can get as emotional as they want about a death toll of 550 and another 2500 injured, but what is affecting the people of Gaza goes much farther than this particular massacre. It is the story of 1.5 million people who were stripped of their right to live as humans, who are squeezed in a tiny stretch of land where food and medicine are luxury items, who have to pay the price for the madness of violent, unscrupulous, power-hungry politicians. The suffering is not set to end any time soon because the only language that is being spoken is that of revenge and agression.

One can only feel helpless at what is going on.

Why does every year have to end on a hopeless note why??

2008 2007

[daylife.com] [theage.com.au]

ملاحظات حول التدوينة البيضا

توّة عامين وشويّة* سكايبيت سليم، قعدنا نحكيو عالرقابة الجديدة المنصوبة عالمدونات. قتلوا تعرف سليم شاهي نهار نحل صفحة تن.بلوغ نلقاها بيضا، ساكتة، لا كلام ولا تعليق ولا حياة لمن تنادي، شاهي الكلنا نعملو تدوينة مافيها شي وما يعلّق عليها حد. علاش، على خاطرني نامّن إلّي قوّة السكات أكثر من قوّة الكلمة..على خاطرني نعرف إلّي الدنيا تسيّر فيها الرموز أوّلا، لا حكّام ولا فلوس. لوكان خلّيتها الحكاية بيني وبينو رانا عملنا خدمة باهية كيما عملنا مع بعضنا شبكة التوانسة الناطقين بالأنقليزية وخلّيناها تكبر وحّدها والعباد تستعملها كيما تحب و تدخل وتخرج منها كيما تحب. للأسف ما قعدتش الحكاية بيناتنا وتحطّت في ظرف جمعة عالطريقة التونسية الأصيلة في صلب كوميتة متاع مدوّنين 'قدم' من غير ما طلب منهم حد حتى شي

.
لامحالة كان عندهم حماس كبير لكنوا حماس متاع هيجة وفولكلور: هاو يلزمنا لوڨو فتّوقي، هاو المصارة والمغاربة باش يساندونا في كفاحنا، هاو إيلاف تحكي، هاو مغاربية تحلّل، هاو المعارضة تحب تدخل، هاو لالا ما ندخّلوش المعارضة، هاو تبندير قبل بشهر هاو طبّالة بعد بشهر ..يعني بعيد ياسرعلى مبدأ بسيط لكنّوا عميق هو أنّك تكون تحكي تقوم تسكت تماما لمدة أربعة وعشرين ساعة وتبعث ميساج واضح كيما كانوا الصحافيين الآماريكان في أول القرن العشرين يطبعوا جريدة بيضا مافيها كان عنوانها ويوزّعوها بآلاف النسخ. تنرفزت و احتجّيت بحجب مدوّنتي الكل وجاوني مايلات يسبّوا فيّا قال شنوّا خايف مالحاكم هاكا علاش ماعملتش تدوينة بيضا كي الناس الكل. برّدت دمّي وقلت برّة أكّاكة

.
علاش توّة نحكي في الحكاية هاذي (لأول ولآخر مرّة دايور)؟ على خاطرهذا ثالث عام يصير الفولكلور إلي نحكي عليه وثالث عام قاعد نتفرج وساكت. مبادرة التدوينة البيضا السنا كيما عامناول والعام إلّي قبلو كانت فاشلة بأتم معنى الكلمة. كانت الكلّها حس وهرج وتصنّع للبطولة وسامحوني في التعبيراستمناء جماعي. خاصة وقتلّي جا وقت الشكر والتهاني المتبادلة على ال'نضج' متاعنا تقول علينا في تيليطون الهدف منّو تلم أكثر عدد مالمشاركين موش أنّك توصّل فكرة إنتي مؤمن بيها

.

إلّي فهم مالتدوينة هاذي إلّي أنا نلوّج على شكر وتقدير يتعدّى بربي و موش لازم يعطيني تعليقو. يلزمنا نفهموا إلّي الرقابة تتطوّر و تعيش في مجتمعات أكثر من مجتمعات أخرى وهي إلي تصنع النظام السياسي موش العكس. الرقابة تحب العباد إلي يعسوا على بعضهم، تحب الكوميتات والنداءات واللوڨوات والشكر والتملّق. وأنا إنسان عندي حساسية مالحاجات هاذم الكل بالرغم إلّي- وهنا المفارقة- كبرت في مجتمع قايم عليهم و محسوب إستانست

تعرف روحك كبرت في الثمانينات في تونس وقتلّي تتفكر روحك كيفاش كنت

(كان عمرك من عمري كمّل الليستة )

تروّح مالمكتب ساقّيك أعلى من راسك باش ما تفلّتش ساسوكي

تعرف إلّي يلزمك تتفرج على توجيهات الرئيس كي الناس الكل ولو مايهمّوكش و ماتفهمهمش. ماتفهمش زادة علاش مصوّرينو يعوم في البحر ورجال دايرين بيه حوايج بيتو

تحفظ الأبيات لولى متاع ألا خلّدي شربة ما ماكانش المعلّم يشويك بالعصا. تتمنّى النشيد الرسمي يولّي إفتح يا سمسم أبوابك نحن الأطفااااال

تتفرج على إبحث معنا و تتمنى تطلع كوميسار

تلعب إفريقيا قارّتنا ومونوبولي

تقوم تصيح وقتلّي نزيهة المغربي وإلا عفيفة بن عاشور وإلا بيّة الزردي تنطق الجملة السحرية في الستة متاع العشية: والآن أزدقاءنا الصغار

تعجبك غناية مادونا الجديدةّ لاكي ستار ومايكل جاكسن هو المثل الأعلى متاعك أمّا قد ماتحاول تشطح كيفو ماتنجّمش

تكري أفلام مصرية وآماريكانية في كاسيتات فيديو في-هاش-آس: قمة التكنولوجيا. لالا حقّا، كمبيوتر صخر قمة التكنولوجيا شبيك

اتدوّر عجلة النوامر متاع التاليفون كيف تحب تطلب. صفر تلاثة سوسة ،صفر ثنين بنزرت

تشري ياغرت ستيل بأنواعو لإثنين: فانيليا و بانان. تبزّع الإيترة ما إلّي تعوم فوق الياغرتة كي تجي تاكلها بالمغرفة. ماكانش تخضّها وتنقبها بسنّيك ماللوطة و تمصّ كي العباد

تموت على جبن الجرفي إلّي يتباع في شكل مكعّبات في صنادق لوح

تخوّفك ياسر كلمة 'خوانجية' وتربطها بالعباد إلي عندهم لحية و يعديو تصاورهم في الأخبار، تحسّهم كِخّة أما ماعندكش تفاصيل أكثر

تحلّي فمك ساعة ساعة بكعبة فليّو شريتها بدورو

تسمع الكبار يحكيو على ريڨن كيفاش قنبل الڨدّافي وتفهم إلّي فمّة مشكل بين الزوز عباد هاذم أمّا ماعندكش فكرة على نوعيتو

تعجبك أفلام الرايونو ولو إنتي ما تفهمش الطليان و تتفرّج على فالكون كريست في أنتان دو و يقولولك راهي آنجيلا كانت في الدنيا مرت ريڨن، إلّي قنبل الڨدّافي

عندك إشتراك في مجلة ماجد. تحب موزة الحبوبة و شقيقها رشود. ديما تشارك في مسابقة التفركيس على فضولي أمّا عمرك ماربحت

تحب زادة بيف والڨادجيت إلي تلقاهم في شكارة عالصفحة القدامية

تهز قفة كيف تبعثك أمك تقضي وتشري باڨات بسبعين فرنك وإلا خبزة بميا

عندك ماقيمتو مليون نقود مزيّفة

يروحوا خواتك الكبار بكري مالليسي خاطر العظم يخبط والبوب مسربسها. تحسدهم عالنعمة إلي هوما فيها و تتمنى البوب يهد عالمكتب زادة

رمضان يعنيلك سخانة،نهار طويل، خالتي ڨماشة، العلم والإيمان قبل شقّان الفطر بساعة، حبّوني واتدللت بعد شقّان الفطر بساعة، وخاطيني متاع منجي العوني و نوردين بن عيّاد

مايتعدّاش نهار من غير ما تسمع فيه صوت صالح جغام، نجيب الخطاب، دنيا الشاوش، ميادة الحنّاوي، نجاة عطيّة، عدنان الشواشي، ..و أغنيةُّ لكل مستمع

قريت كليلة ودمنة عشرة مرات و باقي تحب تعاود

Photo Quiz: وين جاو الزوز جزر التوانسة هاذم؟ آش يقولولهم؟

photo quiz: شنيّة البلاصة هاذي؟

حيرة مواطن

سفيان عمل مراجعة هايلة لكتاب حيرة مسلمة إلّي مازلت ماقريتوش أما ماذابيا نطّلع عليه. على كل عجبني ياسر أسلوب الناقد الأنيق وحجّتو زادة ظهرتلي واضحة و قويّة

أنا نحس إلي الآداب التونسية قاعدة تواجه في نفس المشكل إلي تواجه فيه السينما. كيما الأفلام متاعنا معمولة للجمهور الفرنساوي وتتناول الفنتاسموات متاعو عالعرب كتبّتنا موجهة لجمهور الشرق وتحكي لوغتو وتعالج قضاياه موش قضايانا أحنا. قاعدين نرجعوا بالتوالي في مشكل في بالنا فضيناه مالستّينات و تعدينا لمرحلة أخرى: العروبة والإسلام. عندي صديقة أنقليزية قاعدة تبحث في تاريخ الحركات الإسلامية في تونس وهي نفسها لاحظت قداش مراجع الجيل متاع توّة مختلفة على والديهم. في الناس إلّي حكات معاهم ما فمّاش واحد عمرو أقل من التلاثين سنا لقاتو متأثر بأفكار الطالبي مثلا. قاعدين ننساو إلّي تونس جمهورية موش إمارة، إلّي أحنا مواطنين ماناش مأمورين، إلّي الدين مقحم في الدولة لكن عمرو ما كان قانون نمشيو عليه و إلي المفتي يحكم في روحو ما يحكمشي فينا. انّجموا نستنكروا قد ما نحبّوا جمود الحياة السياسية في البلاد لكن هذا ما يمنعش إلّي الدولة-الأمّة كمصطلح وكمؤسسات وكهوية مكتملة تماما في تونس، موش كيما البلدان لخرينا إلّي مازالو يقاوموا في النزعات الإنفصالية و يحكموا بمنطق الخلافة الرشيدة ودار الإفتاء شنوّة أفتات. ما انجموش نقارنوا رواحنا بيهم الدول هاذوما وإلا نتعاملوا مع الدين بمفاهيمهم هوما

على كل حال نتمنّى الشأن الديني في تونس يرجع لبلاصتو كمسألة فردية بحتة وسلطة القانون يرجعلها كارها و وتوفى هالبارانويا الجماعية والمزايدات من كل شيرة

Mauvais calcul

Je n’aime la manière dont la Tunisie gère certains aspects de sa politique extérieure. J’ai déjà dit que le fait de ne pas reconnaitre le Kosovo était une erreur stratégique monumentale. Celle de ‘soutenir’ les EAU qui réclament des îles du golfe persique annexées par l’Iran en est une autre.

A ce que je sache les EAU forment une entité souveraine, disposant d’institutions publiques et de forces armées, et donc capable de résoudre ses propres disputes internationales sans avoir besoin du soutien d’un pays comme la Tunisie. Ce n’est pas parce que les Emirats ont promis de placer quelques millions de dollars chez nous dans du béton que l’on va maintenant ruiner nos relations avec l’Iran. Ces gens sont venus faire du business et non pour nous donner l’aumône, il faut bien nous mettre ça dans la tête.

L’Iran est de tous temps un pays ami de la Tunisie et il doit le rester. Avec l’Inde et le Brésil c’est un des rares pays du sud qui investit beaucoup dans la recherche et le développement et qui se détache de plus en plus de la dépendance du nord. Dans 20 ans je suis absolument sûr que ce pays commencera à exporter son savoir-faire et à se faire une place dans la fameuse ‘communauté internationale’. Je prédis que cela coïncidera avec une ouverture politique aussi. Les iraniens sont des gens très instruits et civilisés contrairement à la caricature que les médias veulent faire d'eux et le régime actuel finira un jour par disparaître.

De toutes façons un petit pays comme le nôtre ne peut pas risquer de se faire des ennemis ni à l'Est ni à l'Ouest. Je pense qu’en matière de relations internationales il faut savoir rester pragmatique et avoir le réflexe de penser à l’avenir et non au présent. En ce sens, nous avons raté une belle occasion de nous taire.

HDI 2008: we've lost four positions

Despite the many criticisms I have about the notion of human development, I still find that it nicely captures the idea of development as a combination of economic welfare, educational attainment and health standards. Of course a lot can be said against those particular categories, and against the whole quantitative take on development, but nonetheless I never miss out on the UNDP ranking which usually comes out at this time of the year.

In 2008 we have an HDI of 0.762 (based on 2006 data) and are ranked 95th worldwide. In 2007 our HDI was 0.766 and we were 91st. I was obviously very upset at that news given that we seem to be stuck for good in the very uncomfortable category of middle human development alongside many countries who, unlike us, have long suffered the consequences of war and depravation. At first glance I thought that our poor performance this year was due to a drop in our purchasing power. This is true, but it also turns out that the literacy index which accounts for a third of the overall HDI did not improve at all. There are still 22% of us who cannot read or write!

I’m really appalled. If all the money that went in the education sector in the past half a century has still not lifted a fifth of the population out of illiteracy then something is obviously going wrong. In a country that is not demographically stressed and where the average size of the family is 4 there should be no reason why children cannot finish a basic curriculum.

I would personally favour structural failures and hold the ministry of education entirely responsible for this disaster. Of course in a perfect world, if the ministry is clearly mismanaging our tax money then we should be able to claim it back, build our own schools and run them through our own foundations. But since we live in this world, and in Tunisia in addition, I would rather insist on the following measures:

- Scrap bureaucracy and redirect tax money towards productive activities. The salaries of admin workers ought to be invested in building schools and providing equipment instead. Why do we have separate ministries for secondary and higher education by the way? One is enough.
- Issue tougher laws against child labour, particularly against those parents in rural areas who prevent their children from attending school to work with them in the field.
- Set up proper checks and balances in every institution. Children must not leave school under any circumstances. If they fail it is always the teachers’ fault and the parents’, always.
- Provide more incentives for adults to come forward and take part in the national adult literacy programme. There is usually a psychological obstable that comes in the shape of received ideas and apprehension about ‘what people would think’. I am sure we have enough specialists out there who can help.

وإنتي 'منهم'؟ وإلا 'منّا'؟

الصنعة الجديدة توّة عالتن.بلوڨ؟ ماتحل فمّك كان ماتثبّت روحك تجمّعي و إلا معارض. آه آكاهوا إنتي يا موف، يا أحمر، وكان عجبك زادة. قلتلكم من هاك العام راهو تسييس تن.بلوق باش يهزنا للهاوية وضحكتوا. هانا طحنا فيه توّة الهفهوف وماناش خارجين منّو. نلوموا عالسبام متاع نوفل والسبام متاعنا نسيناه؟ وقتلّي نحل تن.بلوڨ ونلقى عشرين آرتيكل في مدوّنات مختلفة يحكيو على نفس الموضوع محسوب بنفس المقدمة ونفس الجوهر و الخاتمة ونفس التعاليق موش سبام؟ ما قعدوا كان بلوقات التطييب توّة متميّزين و يجيبوا الجديد

.

تسكت في تن.بلوڨ؟ آه تجمعي. تتكلّم؟ ياقفولك الناس الكل بالمرصاد. تعارض التجمع؟ معارض. تعارض المعارضة؟ تجمعي. ما تهتمّش؟ خاين وماكر و تحسب في حساب وحدك. أعرف إلّي شخص توة سنين الله مابينك وبينو كان الخير والسلامة يسكت يسكت ومن بعد يجي يقللك يا 'ساحلي' إنتي 'منهم بطريقة غير معلنة' وآنا فايق بيك. برّه أحكي معاه... والله حتى الكلام حرام في الحالة هاذي. منين باش تبداه؟؟

حالة البلاد هاذي وين وصلت. حالة مكربة. نلوموا عالحكومة وقتلّي المشكل فينا أحنا السّاعة المدونين وفي المجتمع التونسي الكل. في هالمناخ الفاسد هذا إلْي حتّى حد فيه ماهو على نيّة و كل واحد قاعد يستنّى في صاحبو في الدورة. في حالة النفاق الاجتماعي العام إلّي عايشينها. كل واحد أعطيه بركة تصويرتو قدام العباد تكون مستويّة ومريڨلة وآش يهمّوا في البقيّة. كل واحد أعطيه بركة العباد يتهنّاو عليه تابع القطيع. وقتاش آخر مرّة قريت نقد حقّاني تره؟ وقتاش آخر مرّة قريت تدوينة و حسّيت روحك تعلّمت منها علم جديد؟ وقتاش آخر مرّة لقيت معلومة على مدوّنة تونسية ماهيش موجودة في بلايص أخرين؟ خربتوها وقعدتوا على تلّها البلوغسفير و جايين توة اتطالبوا بحرّية التعبير؟

و نرجع و نقول: حسين هو السبب (وإلا عالأقل واحد مالأسباب). يعطيك الصحة و يرحم والديك في كل حاجة عملتهالنا بتطوّع (من أعماق قلبي موش كلام برك ياحسين)، أمّا تصميم التن.بلوڨ يشجّع على كل شي كان عالتفكير الحر وكنت تنجّم تصمموا كمجمّع حقّاني كيمن هكّة موش كسرسوط تدوينات تتعاند وتتحاكك و تاخو في أعداد تقول علينا في الرابعة ابتدائي

Le bullying en Tunisie, un tabou qui doit tomber

C’est un sujet que je voulais évoquer depuis longtemps et qui refait surface avec cette étude où nous nous retrouvons parmi les 5 pays les plus touchés au monde par ce problème grave. Dans un pays qui semble apprécier les classements, on ne peut que rougir de honte devant une telle performance.


Ceux qui comme moi ont fait leurs études primaires et secondaires en Tunisie doivent savoir que le bullying, ou le harcèlement scolaire, est monnaie courante dans les établissements tunisiens. Typiquement, la victime subit une pression énorme de la part du groupe auquel elle appartient et est constamment mise à l’index a cause d’une différence réelle ou supposée. Dans la plupart des cas cela touche a une caractéristique physique (poids, taille, lunettes, dentition,..), comme cela peut être lié a d’autres aspects de la personne: son milieu social, son origine géographique, sa sexualité, ou ses problèmes de communication(bégaiement par exemple).

En général la victime encaisse et s’accommode parce qu’elle pense que le fait de dénoncer la rendra encore plus vulnérable. C’est d’ailleurs vrai, puisque les personnes qui dénoncent ne sont jamais écoutées et sont souvent prises pour des timides, des complexées, ou des snobs (9nanou, weld/bent nanati…). En fin de compte l’encadrement scolaire est complice de ces pratiques.

Le bullying peut anéantir une personne. Ayant fait l’expérience du pensionnat, un milieu ou les relations de domination sont très prononcées et parfois violentes, je connais personnellement des gens qui ont été énormément affectés mais qui ont gardé le silence. Evidemment leurs résultats scolaires et leurs relations sociales se détérioraient a cause des remarques et agressions intempestives.

Ce que je trouve hallucinant est que personne ne parle de ce problème très répandu en Tunisie et qui se trouve a l’origine de beaucoup d’autres formes de harcèlement a l’age adulte (domestique, professionnel, sexuel, délit d’opinion..).

Que fait l’Etat dans tout ça ? Tous ces conseillers de l’éducation, médecins scolaires et autres fonctionnaires de l’éducation, de la femme et de l’enfant, de la santé, de la justice…payés avec l’argent des parents d’élèves, que font-ils au juste ?

طلّع تربح مرّة أخرى

شكوني هالمرا إلّي لابسة سفساري وبورقيبة هكّا هكّا بيها؟

طلّع تربح

آشكونو؟

ما خص المشنوق

Tunisia Blog Awards

Happiness is..

...when you meet someone and have the following exchange:

- I’m from California, and you?

- Tunisia

- Did you say Tunisia?

- Yes

- What’s the name of that great oud player...he composed ‘Le Pas du Chat Noir’

- Anwar Brahem

- Yes, Anwar Brahem!! I love his music

دبارة لأوّل صفحة متاع ويكيبيديا بالتونسي: الأبجديّة التونسية

أنا فرحان ياسر إلّي فمّة برشة مدوّنين يكتبوا بلوغتنا و إلّي فمّة توجّه لعملان ويكيبيديا بالتونسي ، جوّ! أنا ندبّر عليكم أوّل صفحة نعملوها نحكيو فيها عاللسان التونسي والأبجدية متاعو كيما عملوا جماعة الأوردو والفارسي. الأبجدية متاعنا نفكّر إلّي تقريب هي بيدها متاع الفصحى (آه اِمّالا!) وينزادلها أربعة حروف

Aā ﺁ

كيما في: آفار، آمان، آكاهوّ

****

Gāf ڨ

كيما في: يڨمّر، منڨالة، بالڨدا

****

Ve فٌ

كيما في: فٌيلا، فٌيستة، آنافٌان

****

Pe بِ

كيما في: بِاسبِور، بِاركينڨ، بِريز متاع ضو

حتى قطر عندهم سما دبي؟

A propos de censure

A l’IGF 2008 j’ai fait la connaissance d’Isaac Mao, célèbre bloggeur chinois venu présenter son ‘modèle du cerveau’ (brain model). En gros sa théorie est que la censure n’est pas seulement un acte administratif unilatéral mais que cinq types d’interdits (culture, politique, religion, connaissances déjà acquises, et normes sociales) y contribuent également. J’ai beaucoup de choses à dire sur le fait que l’on puisse cerner le nombre exact d’interdits dans une société mais je suis d’accord avec lui sur certains points qu’il a soulevés:

- L’anonymat rend service à la censure. Souvent le bloggeur anonyme a du mal à étendre sa légitimité au-delà de la communauté de lecteurs et potentiellement de celle de l’agrégateur. C’est pour cela que les blogs censurés passent souvent inaperçus à moins qu’un lecteur assidu ne le fasse savoir aux autres membres de la communauté. D’ailleurs la première réaction des membres de TN-blogs est de « s’excuser» d'avoir manqué la censure du blog et de proposer une journée de soutien dont le succès se mesure au nombre d’individus ayant pris partie et non à une éventuelle réaction du censeur. Affirmer son appartenance au groupe compte donc pour beaucoup plus que de lever la censure.

- La censure devient effective et durable lorsque une ‘mentalité du censuré’ est créée, c'est-à-dire lorsque les gens commencent a s’autocontrôler sans qu’ils aient besoin d’être rappelés a l’ordre. Cela dépend rarement du censeur (car la majorité des individus censurés ne s'arrêtent pas de blogger pour autant) mais plus de la dynamique de groupe. Isaac raconte qu'en Chine cette mentalité se nourrit de patriotisme, de sorte que les bloggeurs les plus engagés sont pris pour des traîtres par les autres bloggeurs (et par le gouvernement bien entendu). Chez nous les choses sont un peu plus subtiles mais non moins effectives. Fermer son blog suite à une remarque désobligeante, rendre systématiquement des comptes aux commentateurs, noter les blogs des autres, recevoir une note sur le sien sont toutes des manifestations de cette mentalité du censuré sur TN-blogs.

- La confrontation ne sert a rien. Comme le dit si bien un prof a moi, dans la vie il faut éviter trois choses: l’ignorance, la violence et la prison. Cela ne veut pas dire qu’on doit cesser de critiquer, mais que l’activisme ne peut plus être révolutionnaire dans le contexte d’aujourd’hui. Pour moi le meilleur type d’activisme est celui qui vise à changer l’état d’esprit des gens ordinaires et non celui de l’Establishment. Les bloggeurs tunisiens avaient compris cela il y a quelques années (est-ce que quelqu’un se souvient de NoFlyingMonkeys par exemple?), mais depuis que les partis politiques ont commencé a se mêler de cet espace tout a changé.

Pas de conclusion à faire donc, mais une série d’observations. Sinon j’ai une pensée très particulière pour -Z- et j’espère qu’il continuera a blogger comme si rien n'était.

عيدكم مبروك أمّا

بربّي مافمّة حتى قانون يحمي الحيوانات مالتجاوزات متاع العباد إلّي مايفهموه عيد كان بالذبيحة والدمومة؟ مافمّة حتى قانون يمنعهم من هزّان العلّوش لديارهم عالكرايم و فوق موتور وفي مال الكرهبة ويجبرهم يذبحوه في الباتوار على نظر طبيب؟

.

وكان ما فمّاش علاش ما نخرّجوش واحد؟
.

India 'increasingly' angry at Pakistan..

The situation is escalating far quicker than I expected. Today vast anti-Pak protests were held as Condoleezza Rice arrived in Delhi to show support before heading for Islamabad. Even if evidence is clearly missing, there is consensus that the Mumbai attacks were nothing less than state-sponsored terrorism (Déjà vu anyone?).

I would not be surprised if military action followed in the next days. Phew.. I certainly don’t want to follow this from within.

"Aide-toi le ciel t'aidera", dit l'eurocrate

Cet article m’a rendu furieux.

D’abord une remarque de forme: un ministre ne doit jamais composer avec un ‘chef d’unité adjoint’ de la commission. Dans ce genre d'organisations plus vous descendez dans la hiérarchie, moins vous risquez d’avoir un échange intelligent. Un ministre de l’agriculture, ça cause avec le commissaire européen à l’agriculture et avec personne d’autre. Un chef d’unité adjoint pourra au mieux s’entendre avec son homologue dans l’administration tunisienne: un sous chef de service du ministère.

Pour ce qui est du fond. J’ai déjà dit que dans la situation actuelle, un traité de libre échange avec l’UE pour les produits agricoles est une condamnation a mort pour nos agriculteurs. Nous ne pouvons pas ouvrir de négociations tant que les européens continuent à subventionner leurs vaches. Et cela ne risque pas de cesser bientot, loin de la.

Ce complexe d’infériorité que nous avons par rapport aux européens m’exaspère. Il était uniquement cultural avant, désormais il est complètement institutionnalisé. Ancrer notre économie a ce continent vieillissant est une erreur monumentale, parce que cela nous oblige a subir les conséquences des récessions dont souffrent ces économies (et des récessions, il y en aura a gogo dans le futur, quel potentiel de croissance y-a-t-il dans un marché aussi grand soit-il lorsque l’age médian y est de 47 ans ??!!).

'Aidons-nous' donc comme le dit si bien ce petit fonctionnaire. La Tunisie devrait se fixer comme objectif pour 2015 de réduire la part du commerce extérieur avec l’Europe de 80 a 20%. Le monde bouge, il faut suivre.

India is angry at Pakistan

There are sensible voices who call for calm and measure in dealing with the aftermath of the Mumbai events, and thus do not wish to equate a bunch of criminals with an entire nation and its government. But it seems to me that there are also people who actively resent their northern neighbours and would support confrontation if necessary.

Indian-ness or Indian-hood, however you may choose to call it, has definitely been sharpened by the bombings. For the average commentator there seems to be two evils: ‘politicians’ and ‘a certain category of foreigners’, Pakistanis to put it in clearer terms. It is important to note that Indians across religions, at least those who speak in the media, seem to hold this view. So it’s definitely not an internal problem opposing Moslems to other communities in India.

Well, a hard line rightist movement is currently sweeping the globe and India is not exception is it? The problem is that it won't stop terror from happening as much as it will actually fuel paranoia and legitimise possible violations of civil liberties in the name of security.

Introspection

Today as we passed the legislative assembly of Andhra Pradesh I candidly asked my friend Dhriti whether she voted. “One has to vote, no matter what”, she said. I envied her.

In fact I envy each of those 1 billion Indians for the freedom they enjoy. When I think that someone my age must have voted more than 10 times between national, regional and local elections in this country, I can only feel jealous. When I look at how people are able to challenge the establishment, to force a governor and a minister of interior to resign because they proved incompetent for the job, to protest en masse freely and peacefully, to voice their views through a very large spectrum of independent media, to name and shame without fear of being arrested or harassed, to point at a police station benignly without sounding petrified…

When I look at all this, I only wonder how many years of my life I am still going to put to waste. I mean, I’ve already paid 30 in, aren’t these enough??? My liberty was taken away from me. My basic right to choose was taken away from me. My most basic right to think, not just choose, but to think, was taken away from me. Till when am I going to bear with this sustained mental violence?

It’s strange because these thoughts did occur to me many times in the past but they sort of intensified when I arrived here and found that freedom is not a western privilege. In fact democracy seems much stronger and more effective here than in Europe, where it is so much taken for granted that it has actually started to regress.

500 years ago, Qutub Shahi Tombs and Golkonda Fort